Życiorys

Andrzej ZybertowiczAndrzej Janusz Zybertowicz urodził się 30 września 1954 w Bydgoszczy.

Jest socjologiem, doktorem habilitowanym, profesorem Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, publicystą, ekspertem zaangażowanym w działalność publiczną.

W Bydgoszczy kończy Szkołę Podstawową nr 25 oraz Liceum Ogólnokształcące nr 5.

W latach 1973 – 1977 studiuje historię na UMK i na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Na UMK pracuje od roku 1977: najpierw w Zakładzie Filozofii Instytutu Nauk Społecznych, od 1989 do 1995 w Katedrze Socjologii UMK, a od 1995 w Instytucie Socjologii UMK. W latach 1998 – 2006 jest dyrektorem tegoż Instytutu, a od 2004 r. kieruje w nim Zakładem Interesów Grupowych.

W 1985 r. uzyskuje doktorat z metodologii historii na UAM W Poznaniu, a w 1997 r. habilitację z socjologii na Wydziale Filozofii i Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego. Rozprawę habilitacyjną Przemoc i poznanie: Studium z nie-klasycznej socjologii wiedzy (1995) poprzedził wyjazdami stypendialnymi – w tym pobytami na Oxford University (1988), Cambridge University (1991-1992), Macquarie University (Sydney – 1993). W roku 1996, już po opublikowaniu rozprawy habilitacyjnej, odbywa staż badawczy na Michigan State University w Ann Arbor.

Wygłasza wykłady gościnne i bierze udział w międzynarodowych seminariach w: Australii, Belgii, Czarnogórze, Hiszpanii, Holandii, Jugosławii, Kanadzie, Litwie, Niemczech, Norwegii, Rosji, Rumunii, Serbii, Szwajcarii, Ukrainie, USA, Węgrzech, Wielkiej Brytanii.

W latach 2003 – 2006 jest członkiem Komitetu Naukoznawstwa Polskiej Akademii Nauk, a obecnie (kadencja 2011-2014) Komitetu Socjologii PAN. Jest założycielem i kierownikiem Podyplomowego Studium Socjologii Bezpieczeństwa Wewnętrznego powołanego w 2006 roku.

Kierownik grantów badawczych finansowanych przez Komitet Badań Naukowych (projekt „Przemoc jako współregulator przemian instytucjonalnych”; realizacja w latach 2004-2007) oraz Narodowe Centrum Nauki (projekt „Korekta czy głęboka przebudowa? Podmiotowość jednostki w świetle neuronauki a fundamenty teorii społecznej i cywilizacji zachodniej” – od 2011 roku).

W latach 2003 – 2005 przewodniczy Lokalnemu Komitetowi Organizacyjnemu VII-go Kongresu Europejskiego Towarzystwa Socjologicznego (ESA), który został zorganizowany przez Instytut Socjologii UMK w Toruniu w 2005. Od 2011 roku przewodniczy w Radzie Wydawniczej serii „Zakulisowe studia społeczne” (Wydawnictwo Zysk i S-ka).

Autor wielu publikacji badawczych dotyczących transformacji ustrojowej, a zwłaszcza „zakulisowych” wymiarów życia społecznego oraz socjologii wiedzy. Współautor (wraz z prof. Marią Łoś z University of Ottawa) pierwszej wydanej na Zachodzie naukowej analizy roli tajnych służb w procesach wychodzenia z komunizmu – książki Privatizing the Police-State: The case of Poland (London: Macmillan i St. Martin’s Press: New York 2000).

Podczas stanu wojennego działa w opozycji, między innymi współorganizuje siatkę kolportażu prasy podziemnej w Toruniu. W okresie lipiec – wrzesień 1982 przebywa w areszcie śledczym w Toruniu podejrzany o nielegalną działalność wydawniczą. Zostaje objęty amnestią dla więźniów politycznych w roku 1983.

Od połowy lat 90. komentuje w mediach wydarzenia polityczne i zjawiska społeczne – m.in. w Nowościach oraz Gazecie Pomorskiej. Obecnie jest stałym felietonistą tygodnika W Sieci.

Jest członkiem NSZZ „Solidarność” od jej założenia. Bezpartyjny od urodzenia.

W połowie pierwszej dekady XXI ponownie angażuje się w działalność publiczną. W latach 2006-2007 jest doradcą Komisji Weryfikacyjnej Wojskowych Służb Informacyjnych. W okresie 2006-2007 przewodniczy Radzie Programowej Centralnego Ośrodka Szkolenia Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Od lipca do listopada 2007 jest głównym doradcą ds. bezpieczeństwa państwa premiera Jarosława Kaczyńskiego. Od 1 stycznia 2008 do 10 kwietnia 2010 jest doradcą ds. bezpieczeństwa państwa Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego. W latach 2009-2010 przewodniczy Zespołowi ds. Bezpieczeństwa Energetycznego w Kancelarii Prezydenta RP. Od roku 2006 uczestniczy w pracach badawczych, konferencjach i seminariach Polskiej Platformy Bezpieczeństwa Wewnętrznego

W latach 2011 – 2014 ze swymi książkami publicystycznymi Pociąg do Polski. Polska do pociągu(Wydawnictwo Prohibita 2011) oraz III RP: Kulisy systemu (Wydawnictwo Słowa i Myśli 2013) objeżdża setki miejscowości w całym kraju.

Spotkania odbywa między innymi w Bełchatowie, Bolesławcu, Brodnicy, Bydgoszczy, ChełmnieChełmży, Dębnie, Dobrym Mieście, Głogowie, Goleniowie, Golubiu-Dobrzyniu, Gorzowie Wielkopolskim, GrudziądzuInowrocławiu, Jarosławiu, Jeleniej Górze, Konstancinie Jeziornej, Konstantynowie Łódzkim, Krakowie, Lubiczu, Lublinie, Łańcucie, Łochowie, Łodzi, Łowiczu, Mławie, Nowej Dębie, Pile, Piotrkowie Trybunalskim, Płocku, Pobiedziskach, Podkowie Leśnej, Policach, Poznaniu, Przemyślu, Rawie Mazowieckiej, Rypinie, Rzeszowie, Sępólnie Krajeńskim, Sochaczewie, Sosnowcu, Stalowej Woli, Stargardzie, Szczecinie, Świeciu, Świdnicy, Tarnowie, Tarnowskich Górach, Toruniu, Trzciance, Wałbrzychu, Warce, Wąbrzeźnie,Włochach, Wołominie, Zgierzu, Zielnej Górze, Złotowie. Niektóre z tych miejscowości odwiedza wielokrotnie. Na zaproszenie Klubów Gazety Polskiej ma też spotkania w Berlinie i Hamburgu.

Podczas tej podróży do źródeł polskiego patriotyzmu odbywa setki rozmów i ściska ręce tysięcy rodaków.

Jest żonaty – żona Katarzyna pochodzi z Brodnicy. Ma dwóch synów.